1 Mayıs’ta miting alanları…

ankara

Birçok ilde 1 Mayıs coşkulu bir biçimde kutlanırken, bazı illerde devletin yasakları, kitle eyleminin gücüyle kırıldı. Mitinglerde genel olarak son dönemde işçi sınıfına dönük talepler öne çıktı, Kürt kentlerinde yapılan 1 Mayıslarda ise, sınıfın talepleri, Kürt halkının savaş karşıtı talepleriyle birleşti.

1 Mayıs bu yıl daha yaygın kutlandı. Ancak katılım düşük, coşku azdı. İstanbul 1 Mayısı’nda reformizm ile devrim cephesinin yaşadığı tartışma, diğer illerde de kendisini göstermişti. Keza son bir yılda miting ve eylem alanlarında patlayan bombalara rağmen, onbinlerce kişinin alanlara çıkmış olması, son derece önemliydi.

Türk-İş Çanakkale’de, Hak-İş Sakarya’da 1 Mayıs mitingi yaparak, işçi sınıfını şoven propagandanın yedeği haline getirmeye çalıştılar. Türk-iş içindeki bazı muhalif sendikalar ise, merkezin kararına karşı çıkarak kendi illerinde, diğer sendikalarla birlikte kutlamalara katıldılar.

Antep, Urfa, Adana, Tarsus’ta “bombalı saldırı” olacağı gerekçesiyle mitingler yasaklandı. Buna rağmen Adana’da emekçiler alanlara çıktı ve devletin saldırısına rağmen 1 Mayısı kutladılar.

Ankara’da 10 bin kişi Kolej Meydanı’ndaydı. Patlayan bombalara rağmen katılım çok daha yüksek olabilirdi; sendikaların uzlaşmacı tutumları ve devletin miting alanındaki yoğun baskısı kitlelerin coşkusunu düşüren bir etken oldu.

Madenci kenti Zonguldak’ta, miting alanı İstasyon Caddesi oldu. Yaklaşık 2 bin kişi madenci anıtına yürüdü ve burada halaylar çekti. Atılan sloganlar, taşeron sistemine ve madenci haklarına dönük oldu.

Kocaeli’de İnsan Hakları Parkı’nda düzenlenen mitingde sendikalar ve kitle örgütleri taşeron, kıdem tazminatı ve kiralık işçilik konularını öne çıkardılar. Katılım geçen yıla göre daha düşüktü fakat coşku yüksekti.

İşçi bölgesi Gebze’de, sınıfın talepleri 1 Mayıs’a damgasını vurdu. Asgari ücretteki kesintilere tepkinin yanısıra kiralık işçi yasası da protesto edildi. Artemis, ZF Sachs gibi sendikasız işyerlerinin bu yıl kendi pankartlarıyla mitinge katılması önemliydi. Keza İnci Plastik, Arçelik-LG, SCA Yıldız gibi direnişteki işyerleri de, miting alanındaydılar. DİSK’in 1 Mayıs kararını eleştirerek Gebze’de 1 Mayıs’ı kutlayacağını duyuran Birleşik Metal-iş sendikasının katılımının çok düşük kalması dikkat çekti.

Mersin’de binlerce kişi taşeron işçiliğin kaldırılması talebini, demokrasi talebiyle birleştirdiler. Tertip komitesinin, diğer yıllardan farklı olarak yürüyüşü “güvenlik” nedeniyle iptal etmesi tepki topladı.

Bursa’da binlerce kişi, hafta içi yaşanan bombalı saldırıya rağmen miting alanına geldi. “Güvenlik” nedeniyle 1 Mayıs’ın iptal edileceği söylentisine rağmen katılım coşkulu oldu. Görkemli metal direnişiyle öne çıkan metal fabrikalarından katılımın daha yüksek olacağı bekleniyordu, ancak sınırlı kaldı.

Mudanya’da yapılan 1 Mayıs’a yaklaşık 400 kişi katıldı.

Dersim’de yüzlerce kişi 1 Mayıs için Sanat Sokağı’nda toplanarak Seyit Rıza Parkı’na yürüdü. Yürüyüş saatler sürdü ve miting coşkulu halaylarla bitirildi. 80 gün boyunca direnen ve kazanan Munzur Su işçileri de mitingdeydi.

Batman’da 16 Mayıs Şehir Stadyumu önündeki kutlamaya petrol işçileri kitlesel katıldı. Eylemde “halkların kardeşliği” taleplerinin yanısıra vahşet bodrumlarında katledilen Cizre Halk Meclisi Eşbaşkanı Mehmet Tunç’un posterleri öne çıktı.

Diyarbakır, Hakkari, Bitlis gibi Kürt kentlerinde 1 Mayıs’ta ulusal taleplerle sınıfsal talepler birlikte ifade edildi ve Kürt kentlerinde sürdürülen vahşi saldırıların son bulması istendi.

Karadeniz kentlerinde düzenlenen 1 Mayıs mitinglerinde ise, doğa ve kent talanı öne çıktı. HES’lere, madenlere karşı sloganlar, taşeron ve kiralık işçiye karşı sloganlarla birleştirildi.

Bu 1 Mayıs’ta, izinli mitinglerin tümünde, devlet “güvenlik” bahanesiyle baskı ve terörünü artırdı. Pankartlara, sloganlara müdahale etti, arama noktalarını işkenceye dönüştürdü, Saray’a dönük protestoları engellemeye çalıştı. Devrimcilerin zayıf olduğu yerlerde sendikalar bu duruma tepki göstermeyince, miting coşkusu da katılımı da düştü.

Bunlara da bakabilirsiniz

12 Eylül ve sonrası değerlendirme söyleşileri…

12 Eylül Askeri Faşist Darbesi sonrasında, adaletsiz geçen 42 yılın ardından, Devrimci 78’liler Federasyonu’nun katılım …

Paris’te Yılmaz Güney anması

Devrimci sanatçı Yılmaz Güney, Paris’te komünist ve devrimci-demokrat kurumlar tarafından, mezarı başında anıldı. Anma, Yılmaz …

12 Eylül’ü protesto eden ve Aysel Tuğluk’un serbest bırakılmasını isteyen afişler asıldı

12 Eylül askeri faşist darbeye karşı direnişe çağıran afişler yapıldı. Ayrıca “Aysel Tuğluk ve hasta …